สมีกอล
ได้แล้ว
ข้าได้ปลาแล้ว...สมีกอล
ดึงเข้า...ดึงเข้ามา...
ดีกอล
ดีกอล?
ดีกอล
ให้เรานะ ดีกอลที่รัก
ทำไมต้องให้?
เพราะว่า...
วันนี้วันเกิดข้า ข้าอยากได้
ของรักข้า
พวกนั้นอัปเปหิเรา
ฆาตกร
พวกเขาว่าเราเป็นฆาตกร
รุมประณามเรา ขับไล่เรา
กอลลั่ม
แล้วเราร้องไห้...
ร้องไห้ตามลำพัง...
ว้าเหว่เอกา...
ลุยน้ำจับปลาหากินทุกวัน...
ปลาสดๆรสหวานนุ่ม
แล้วเราก็ลืมรสชาติขนมปัง...
เสียงต้นไม้ไหวลู่...
ลืมสายลมอ่อนๆ...
ลืมกระทั่งชื่อตัวเอง
ของรักของข้า
ตื่น
ตื่นเร็ว
ตื่นซะทีคนขี้เซา
เราต้องไปต่อ ใช่...
ไปกันเลย
นอนไม่หลับเลยรึ โฟรโด?
ข้านอนมากไป
นี่คงสายมากแล้ว
ไม่...
ไม่สาย
ยังไม่เที่ยงเลย
กลางวันยิ่งมืดขึ้นทุกที
เร็ว
รีบไป ไม่มีเวลาแล้ว
ต้องให้โฟรโดกินอะไรก่อน
ไม่มีเวลาแล้ว เจ้าโง่
เอ้านี่
แล้วเจ้าล่ะ?
ข้าไม่หิว ยิ่งเป็นขนมปังเลมบาสด้วย
เเซม...
ก็ได้
เสบียงเราเหลือน้อยเต็มที
ต้องอดออมถนอมใช้
กินซะโฟรโด
ข้าจัดสรรไว้แล้ว
สำรองไว้ส่วนหนึ่ง
เก็บไว้ทำไม?
เดินทางกลับบ้าน
มาเลย ฮอบบิท
ใกล้ถึงแล้ว
ใกล้ถึงมอร์ดอร์
แถวนี้ไม่ปลอดภัย
ต้องรีบ
มหาสงครามชิงพิภพ
สุดยอด
มาจากไชร์แน่นอน
ใบยาลองบอททอม
รู้สึกเหมือนอยู่ในโรงเตี๊ยมมังกรเขียว
- มังกรเขียว - มีเหยือกเหล้าเอลอยู่ในมือ
หลังทำงานหนักมาทั้งวัน
แต่เจ้าไม่เคยทำงานหนักทั้งวันนี่นา
ยินดีต้อนรับ...
สู่ไอเซนการ์ด
เจ้าตัวยุ่ง...เราตามหาซะแทบแย่
ที่แท้ก็มานั่งสูบบ้องถองสุราอยู่นี่เอง
เรากำลังนั่งฉลองชัย...
ในสมรภูมิที่ยึดมากับมือ
หมูเค็มที่นี่ชั้นหนึ่งเลยนะ
หมูเค็มเรอะ?
- พวกฮอบบิท - เรารับคำสั่งจากทรีเบียร์ด...
ซึ่งขณะนี้ได้เข้าควบคุมไอเซนการ์ด
หนุ่มน้อยแกนดัลฟ์
ข้าดีใจที่เจ้ามา
เรื่องต้นไม้สายน้ำก้อนหิน ข้าพอไหว
แต่ต้องจัดการกับพ่อมดนี่สิ...
ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ในหอคอย
ออกมา
ระวังด้วย
แม้จะถูกพิชิต แต่ซารูแมนก็ยังคงร้ายกาจ
งั้นจับมันตัดหัวซะเลยก็สิ้นเรื่อง
ไม่
ยังฆ่าไม่ได้
เราต้องให้เขาพูด
สู้ศึกมามากครั้ง สังหารผู้คนมาเยอะ เธโอเด็น
จากนั้นค่อยสร้างสันติ
เราจะไม่ลองหารือกัน เหมือนที่เคยทำรึ สหายเก่า
ท่านกับข้ายังจะสงบศึกกันได้มั้ย
สงบศึกได้แน่
สันติจะเกิด...
เมื่อเจ้าชดใช้กรรมต่อแผ่นดินตะวันตก
และผู้คนที่ล้มตายที่นั่น
สันติจะเกิด เมื่อชีวิตของเหล่าทหารหาญ...
ซึ่งร่างกายถูกสับเป็นชิ้นๆ
กองหน้าประตูฮอร์นเบิร์ก ได้รับการแก้แค้น
เมื่อร่างไร้วิญญาณของเจ้า ถูกแขวนบนตะแลงแกงแล้ว
สันติจึงจะเกิด
ตะเเลงเเกง?
บ้าแล้ว
เจ้าต้องการอะไรแกนดัลฟ์ เกรย์เฮม
ให้ข้าทาย กุญแจแห่งออร์แธงค์
หรือกุญแจแห่งบาร้าดดูร์ใช่มั้ย
พร้อมด้วยมงกุฎแห่งราชาทั้ง 7 และคทาแห่ง 5 พ่อมดสินะ
ความคดของเจ้าได้คร่าไปมากชีวิตแล้ว
อีกนับพันยังอยู่ในอันตราย
แต่เจ้าช่วยพวกเขาได้ ซารูแมน
เพราะเจ้าคือที่ปรึกษาของศัตรู
ก็แปลว่าเจ้ามานี่เพื่อหาข้อมูล
ข้ามีให้อยู่แล้ว
บางอย่างกำลังเกิด ในใจกลางของมัชฌิมโลก
บางอย่างซึ่งเจ้ามองไม่เห็น
แต่นัยน์ตาได้เห็นจนหมดสิ้น
และกำลังดำเนินตามแผนอยู่
เขาจะโจมตีในไม่ช้า
พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย
แต่เจ้ารู้ไม่ใช่รึ แกนดัลฟ์
อย่าได้หวังเลยว่าเจ้าคนจร จะได้ครอบครองบัลลังก์แห่งกอนดอร์
เสนียดซึ่งคลานออกจากเงามืด จะไม่มีวันได้เป็นราชา
แกนดัลฟ์ไม่ลังเลที่จะจับคนใกล้ชิด ไปบูชายัญหรอก
คนที่เขาอ้างว่ารัก
บอกซิ เกลี้ยกล่อมอีท่าไหน ก่อนที่จะส่งเจ้ากึ่งมนุษย์นั่น...
ไปสู่ความตายได้
เส้นทางที่เจ้าส่งเขาไปนั่น มีแต่ตายสถานเดียว
ข้าเบื่อฟังแล้ว
ยิงธนูกรอกปากมันซะเลยเป็นไร
ไม่
ลงมา ซารูแมน
- แล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า - เก็บความเวทนาของเจ้าไว้เถอะ
ข้าไม่ต้องการมันหรอก
ซารูแมน
พลังของเจ้าน่ะหมดแล้ว
กริม่า เจ้าอย่าได้ภักดีเขา
แต่ก่อนเจ้าไม่ใช่แบบนี้
ครั้งนึงเจ้าเคยเป็นเลือดเนื้อของโรฮาน
ลงมา
เลือดเนื้อโรฮานเหรอ
โรฮานคืออะไร
มันก็เป็นแค่โรงนา ของพวกต่ำสถุลที่สุมหัวกันเมา
แล้วทิ้งลูกเต้าไว้ในกองอาจม รึไม่ใช่
ชัยชนะที่เฮล์มส์ ดีพมันไม่ใช่ของเจ้า เธโอเด็นเอ๋ย
เจ้าด้อยกว่าบรรพบุรุษของเจ้าเยอะ
กริม่า
ลงมา
ให้อิสระตัวเองซะ
- เขาไม่มีวันเป็นอิสระหรอก - ไม่
ลงไป เจ้าโง่
ซารูแมน
เจ้าเป็นถึงที่ปรึกษาของศัตรู
บอกสิ่งที่รู้มาเถอะ
ถอนคนของเจ้าออกไป แล้วข้าจะบอกว่าพวกเจ้าต้องตายที่ไหน
ข้าไม่มีวันยอมเป็นเชลยพวกเจ้าแน่
ส่งข่าวถึงพันธมิตรของเรา
และทุกหัวระแหง ในมัชฌิมโลกที่ยังเป็นอิสระ
ศัตรูเริ่มบุกแล้ว เราต้องรู้ว่ามันจะเริ่มจากจุดไหน
เหล่าสมุนเขา...
ได้ถูกกำจัดไปหมดแล้ว
มวลรุกขชาติจะกลับมาอยู่ที่นี่
ไม้รุ่นใหม่
- ไม้ป่า... - พิพพิน!
รุกขเทวดาช่วยด้วย
เพเรกริน ทุค
ส่งมาให้ข้า
เดี๋ยวนี้
เรามารำลึกถึงผู้หลั่งเลือดพิทักษ์แผ่นดินนี้
แด่วีรชนผู้พลีชีพ
ห้ามพัก
- ห้ามหก - แล้วก็ห้ามอ้วกทิ้งด้วย
ตกลงนี่แข่งดื่มเหรอ
ใครไม่ฟุบ คนนั้นชนะ
ดื่มให้อะไรดี ดื่มให้ชัยชนะดีกว่า
ชัยชนะ
ข้าดีใจกับเจ้าด้วย
เขาเป็นคนดีมีคุณธรรม
เช่นเดียวกับท่าน
แต่เธโอเด็นก็มิใช่ผู้นำชัยให้ประชา
อย่าใส่ใจกับข้าเลย
เจ้ายังเยาว์วัย
ราตรีนี้เป็นของพวกเจ้า
คนแคระนี่แหละ ที่ไปว่ายน้ำกับผู้หญิงขนดก
ข้ารู้สึกบางอย่าง
ที่ปลายนิ้ว
สงสัยเบียร์ทำพิษข้าแน่ๆ
บอกแล้วเห็นมั้ย
เขากินของเมาไม่ได้
จบเกมใช่มั้ย
จะเดินทางดั้นด้นไปหนไหน ร่ำเมรัยลิ้มรสมาหมดสิ้น
ไม่เหมือนแม้นน้ำตาลเมาบ้านเรากิน
ยังติดลิ้นหวานสด รสบ้านเรา
สุราดีกี่ไหไม่เทียบขั้น...
จอกที่กลั่นเพื่อนักสู้ผู้อาจหาญ
พิพพิน
จอกที่กลั่นเพื่อนักสู้ผู้อาจหาญ
ต้นตำรับมังกรเขียวเราเชี่ยวชาญ...
ขอบคุณ...
ไม่มีข่าวจากโฟรโดเลยรึ?
ไม่มีเลย
เรายังมีเวลา
โฟรโดยิ่งใกล้มอร์ดอร์ขึ้นทุกวัน
จะแน่ใจได้ไง?
ใจท่านบอกว่ายังไงล่ะ
โฟรโดยังไม่ตาย
ใช่
เขายังมีชีวิตอยู่
เสี่ยงเกินไป เสี่ยงเกินไป
พวกหัวขโมย
มันขโมยของเรา
ฆ่ามัน ฆ่าทั้งสองคน
เบาหน่อย เดี๋ยวเขาตื่น
อย่าทำเสียแผน
แต่พวกเขารู้
เขารู้แล้ว
พวกเขาสงสัยเรา
หมายความว่าอะไร ที่รักของข้า
สมีกอลถอดใจงั้นรึ
ไม่ใช่ ไม่
ไม่มีทาง สมีกอลเกลียดฮอบบิทขี้โกง
สมีกอลอยากเห็นมันตาย
เดี๋ยวได้เห็นแน่
สมีกอลเคยฆ่ามาแล้ว ทำอีกได้
เเหวนของเรา
ของเรา
ต้องเอาของรักคืนมา
ใจเย็นๆที่รัก
เราต้องล่อมันไปหานางก่อน
พาไปที่บันไดวน
ใช่ บันได แล้วไงต่อ?
ขึ้นๆๆๆ...พาขึ้นไป
จนถึงอุโมงค์
เมื่อมันเข้าไปในนั้น
จะไม่ได้กลับออกมา
นางหิวตลอด
ต้องหาเหยื่อ
นางต้องกิน
ที่ผ่านมามีแต่ออร์คเน่าๆ
รสชาติคงไม่ถูกปาก ใช่มั้ยที่รัก
ใช่
มันไม่อร่อยเลย ที่รัก
นางต้องโหยหาเนื้อหวานๆ
เนื้อฮอบบิท
เรารอให้นางเขวี้ยงกระดูกกับเสื้อผ้าทิ้ง
แล้วค่อยค้นหามัน
แล้วเอามาให้ข้า!
ให้เรา
ใช่ๆ เราหมายถึง"เรา"
กอลลั่ม กอลลั่ม
ของรักจะเป็นของเรา...
ทันทีที่ฮอบบิทตาย
ไอ้ตัวอุบาทว์เจ้าเล่ห์...
อย่า...ไม่...เจ้านาย
แซม ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้
ข้าได้ยินกับหู มันคิดฆ่าเรา
ไม่จริง ยุงกัดข้ายังไม่กล้าตบ
เจ้าฮอบบิทอ้วน...
เกลียดสมีกอล...
หาเรื่องใส่ความสมีกอล
ไอ้บ้าสารเลว ข้าจะตบให้หัวแบะ
เเซม!
ว่าข้าโกหกงั้นรึ ใครกันแน่ที่โกหก
- เจ้าทำเขาตกใจหนีไปแล้ว - ช่างหัวมัน
- ดีกว่าให้มันฆ่าเรา - ข้าจะไม่ปล่อยเขาไป
ท่านมองไม่ออกรึไง
มันคิดร้าย
เราต้องมีคนนำทาง
เจ้าต้องอยู่ข้างข้า
ข้าอยู่ข้างท่านนี่ไง โฟรโด
ข้ารู้ แซม ข้ารู้
เชื่อข้า
มานี่ สมีกอล
นี่กี่โมงแล้ว
ยังไม่สว่าง
ข้าฝันเห็นคลื่นลูกมหึมา
ซัดขึ้นมาเหนือพื้นดินเหนือขุนเขา
ข้ายืนอยู่ริมขอบผา
ห้วงเหวตรงปลายเท้าข้าแลดูมืดมิด
มีแสงส่องจากเบื้องหลังข้า
แต่ข้าไม่อาจหัน
ข้าได้แต่ยืนนิ่งและรอ
กลางคืนคนเราย่อมกลัวได้
หลับซะ เอโอวีน
หลับ...
เมื่อยังหลับได้
ดวงดาวอับแสง
แรงปั่นป่วนทางตะวันออก
มหันตภัยไม่ยอมหลับใหล
ดวงตาศัตรูกำลังเคลื่อนไหว
ทำอะไรน่ะ
พิพพิน
พิพพิน?
พิพพิน
- จะบ้ารึไง - ฉันแค่จะดู...
อีกสักครั้ง
เอาไปคืนซะ
พิพพิน
ไม่
พิพพิน
เขาอยู่ที่นี่
ข้าเห็นเจ้า
พิพพิน!
ช่วยด้วย แกนดัลฟ์!
ใครช่วยเขาที
พิพพิน
เจ้าโง่ทุค!
มองข้า
แกนดัลฟ์ ยกโทษให้ข้าด้วย
มองข้าสิ
เจ้าเห็นอะไร
ต้นไม้
ต้นไม้ขาวหนึ่งต้น...
บนลานหินโล่งๆ
ยืนต้นตาย
เมืองถูกเผา
มินิสทิริธ เจ้าเห็นแค่นั้น?
ข้าเห็น...
ข้าเห็นเขา
เสียงเขาดังก้องในหัวข้า
แล้วเจ้าตอบอะไรไปบ้าง?
บอกมา!
เขาถามชื่อ ข้าไม่บอก
เขาทำร้ายข้า
เจ้าบอกอะไรเกี่ยวกับโฟรโดและแหวน?
ตาพิพพินไม่มีแววโกหก
เขาโง่...
แต่ก็โง่โดยสุจริต
เขาไม่ยอมบอกซอว์รอนเรื่องโฟรโด
เราโชคดีอย่างเหลือเชื่อ
ในศิลาส่องพิภพ พิพพินได้เห็นแผนร้ายบางส่วน
ซอว์รอนกำลังเตรียมบุกมินิสทิริธ
การปราชัยที่เฮล์มส์ ดีพ ทำให้ศัตรูเรารู้ว่า...
รัชทายาทเอเลนดิลปรากฏตัวแล้ว
ยังมีผู้กล้าที่แกร่งพอจะต่อกรเขา
ยังมีความกล้าหาญอยู่ เข้มแข็งพอจะหาญท้าทาย
นี่คือสิ่งที่ซอว์รอนกลัว
เขาจะไม่รอให้มิดเดิ้ลเอิร์ท ผนึกกำลังใต้ร่มธงเดียว
เขาต้องถล่มมินิสทิริธให้ราบ
ก่อนที่ราชันย์ของมนุษย์จะคืนบัลลังก์
ถ้าเห็นแสงไฟจากกอนดอร์ โรฮันต้องไปช่วย
ไหนบอกข้าซิ...
ทำไมเราต้องไปช่วยคนที่ไม่ช่วยเรา?
เราเป็นหนี้กอนดอร์ตรงไหน?
- ข้าไปเอง - ไม่
- ต้องมีคนไปเตือนพวกเขา - มีแน่
แต่ท่านต้องไปมินิสทิริธทางอื่น
ไปทางแม่น้ำ...เพื่อสกัดเรือดำ
จงเข้าใจด้วยว่า...
ไม่มีทางหยุดยั้งอะไรได้แล้ว
ข้าจะขี่ม้าไปมินิสทิริธ...
และจะไม่ไปคนเดียว
ในบรรดาฮอบบิทสอดรู้ เจ้าแย่ที่สุด
เร็ว เร่งหน่อย
นี่เราจะไปไหน?
ทำไมเจ้าต้องดูมันด้วย...
ดูจนได้เรื่องทุกที
- ไม่รู้ซิ มันอดไม่ได้ - นิสัยเสียแก้ไม่หาย
ข้าเสียใจ บอกแล้วไง
- ข้าจะไม่ทำอีก - ยังไม่เข้าใจอีก
ศัตรูนึกว่าแหวนอยู่กับเจ้า
เขาต้องหาเจ้า เลยต้องให้เจ้าไปจากที่นี่
แล้วเจ้า...เจ้ายังจะไปกับข้า
แมร์รี่?
รีบไปกัน
มินิสทิริธ อยู่ไกลแค่ไหน?
ขี่ม้าสามวัน...ถ้าไวเท่าพวกนาซกูล
อย่าให้พวกนี้ไล่ตามเราแล้วกัน
เอาไป
ไว้สูบระหว่างทาง
เหลือแค่นี้...ใบยาลองบอททอม
ข้ารู้ว่าของเจ้าหมดแล้ว เจ้าสูบจัดไป พิพ
เดี๋ยวเราก็เจอกันอีกนี่
- ไม่ใช่เหรอ - ข้าไม่รู้
ข้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
- แมร์รี่... - เร่งเข้า แชโดว์แฟกซ์
สำแดงเดชหน่อย
แมร์รี่
เขาเคยตามข้าตลอด
ไม่ว่าข้าไปไหน...
ตั้งแต่เรายังเด็กมาก
ข้ามักหาเรื่องให้เขาต้องลำบากเสมอเลย
แต่ข้าก็คอยช่วยเขาตลอดเหมือนกัน
นี่เขาไปแล้ว
เหมือนโฟรโดกับแซม
อย่างนึงที่ข้ารู้เกี่ยวกับฮอบบิท
คือพวกเขาแกร่งพอ
อาจแกร่งแต่โง่ เพราะเขาคือทุค
จงพานางไปทางที่ปลอดภัย...
มีเรือรอรับที่ท่าเกรย์เฮฟเว่น
มันจะพานางข้ามไปอีกัฝ่งภพ
การเดินทางครั้งสุดท้าย ของอาร์เวน อันโดเมียล
ที่นี่ไม่มีอะไรสำหรับเจ้า...
นอกจากความตาย
แม่นางอาร์เวน...
เราช้าไม่ได้
แม่นาง!
- บอกข้า ท่านเห็นอะไร - อาร์เวน
ท่านมีญาณทัศนะหยั่งรู้
ท่านเห็นอะไรบ้าง?
ข้าเห็นความตายในอนาคตเจ้า
แต่ในนั้นก็มีชีวิต
ท่านเห็นเด็กน้อย...โอรสของข้า
อนาคตใกล้ดับสิ้นแล้ว
แต่ก็ยังไม่สูญสลาย
ไม่มีอะไรแน่นอน
แต่ที่แน่ๆก็คือ...
ถ้าข้าทิ้งเขาไปตอนนี้...
ข้าจะเสียใจไปชั่วนิรันดร์
ได้เวลาแล้ว
เถ้ามอดโหมใหม่เป็นไฟแรง
เงามืดจุติแจ้งเป็นแสงใส
ดาบหักคืนคมสมดังใจ
ราชันย์ไร้บัลลังก์จะหวนคืน
ต้องตีดาบใหม่
ท่านพ่อ
มือเจ้าเย็นเฉียบ
พลังเอลดาร์ของเจ้าเสื่อมถอย
ข้าเลือกเอง
ไม่ว่าท่านพ่อจะคิดอย่างไร...
ไม่มีเรือที่จะนำข้าไปแล้ว
เข้าเขตกอนดอร์แล้ว
มินิสทิริธ
นครของเหล่าราชันย์
หลีกไป
ต้นไม้นั่น
แกนดัลฟ์ แกนดัลฟ์
ใช่ ไม้ขาวแห่งกอนดอร์
ราชพฤกษ์
แต่เดเนธอร์มิใช่องค์ประมุข
เป็นแค่ผู้ดูแลราชบัลลังก์
ฟังดีๆนะ เดเนธอร์เป็นพ่อโบโรเมียร์
ข่าวร้ายเรื่องลูกชายคงไม่ส่งผลดี
แล้วอย่าเอ่ยถึงโฟรโดหรือแหวน
ห้ามปากโป้งเรื่องอารากอร์นด้วย
ที่จริง เจ้าปิดปากให้สนิทจะดีกว่า
ท่านเดเนธอร์ ทายาทเอคเธลิออน มหาเสนาบดีแห่งกอนดอร์
ข้ามาในยามแห่งความมืดมน เพราะมีข่าวและข้อเสนอ
ท่านคงมาอธิบายเรื่องนี้
บอกซิว่าลูกข้าตายเพราะอะไร
โบโรเมียร์สละชีพช่วยเรา
ช่วยข้ากับพวก
- เขาปกป้องเราจนตัวตาย - พิพพิน
ข้าขอรับใช้ท่านทุกอย่างที่ทำได้...
เพื่อทดแทนบุญคุณ
นี่คือคำถามแรกของข้า
ไฉนเจ้าจึงรอด ส่วนลูกข้ากลับไม่รอดทั้งที่...
เขาคือนักรบแกร่งกล้า
นักรบผู้กล้าอาจตาย ด้วยธนูเพียงดอกเดียว
แต่โบโรเมียร์ถูกรุมยิงกระหน่ำ
ลุกขึ้น
ท่านยังมีเวลาโศกาถึงโบโรเมียร์
แต่ไม่ใช่ยามนี้
ยามศึกสงคราม
ศัตรูกำลังรุกเข้าเขตท่าน
ท่านมีหน้าที่รักษาเมือง ไหนล่ะทัพกอนดอร์?
แต่ท่านยังมีเพื่อน ท่านไม่ต้องสู้อย่างโดดเดี่ยว
ส่งข่าวถึงเธโอเดน จุดไฟสัญญาณ
นึกว่าตัวเองฉลาดนักรึ พ่อมดเทา
มีสมญาเป็นร้อยแต่ไร้สมอง
นึกรึว่า หอคอยขาวชาวเราจะหลงกล?
ข้ารู้ทันท่าน
มือซ้ายจะยกข้าเป็นโล่ป้องกันมอร์ดอร์
แล้วมือขวาก็จะชิงบัลลังก์ข้า
ข้ารู้ว่าใครไปสมคบกับเธโอเดน
ใช่ ข้าได้ข่าวแล้วเรื่องอารากอร์น โอรสแห่งอาราธอร์น
ข้าจะไม่ก้มหัวให้ไอ้เถื่อนจากถิ่นเหนือ
ทายาทจรจัดแห่งราชวงศ์สาบสูญ
ท่านไม่มีสิทธิปฏิเสธ ราชันย์ผู้หวนคืน ท่านมหาเสนา
ข้าคือผู้ครองกอนดอร์ แต่ผู้เดียว!
ไปเถอะ
เดเนธอร์มักใหญ่ใฝ่สูงแล้ว
เขาอาจยกความโศกเศร้ามาเป็นข้ออ้าง
นครแห่งนี้อยู่มานับพันๆปี
บัดนี้อาจล่มสลายด้วยน้ำมือคนวิปลาส
และต้นไม้ขาวแห่งราชันย์...
จะไม่มีวันผลิดอกอีก
- ทำไมพวกเขายังพิทักษ์มันอยู่ - เพราะพวกเขายังคงมีความหวัง
หวังลมๆแล้งๆว่าซักวันดอกของมันจะผลิ
หวังว่าองค์ราชันย์จะมา และเมืองนี้จะคืนสู่สภาพเดิม
ก่อนที่มันจะล่มสลายไป
คำสั่งสอนแต่ก่อนเก่าบัดนี้ได้ถูกละเลย
เหล่าราชาสร้างสุสานที่วิจิตร ยิ่งกว่าบ้านคนเป็น
และยกย่องเหล่าบรรพบุรุษ
ยิ่งกว่าลูกหลานของพวกเขาเอง
ผู้ไร้ทายาทต่างนั่งรำพึงถึงงานแห่แหน
อยู่บนหอคอยสูง ตั้งคำถามต่อหมู่ดาว
ผู้คนชาวกอนดอร์จึงเสื่อมถอยลงเรื่อยๆ
บรรพบุรุษต้องผิดหวัง
ต้นไม้ขาวเหี่ยวเฉา
เมื่ออำนาจปกครองกอนดอร์ ตกอยู่ในมือผู้ที่ด้อย
มอร์ดอร์
ใช่ มันอยู่นั่น
นครแห่งนี้ตั้งอยู่ภายใต้ เงาของมันมาโดยตลอด
พายุกำลังมา
นี่ไม่ใช่สภาพอากาศของโลกหรอก
นี่คือพายุที่ซอว์รอนเนรมิตขึ้น
หมู่เมฆทะมึนที่เขาส่งมาก่อนกองทัพ
พวกออร์คแห่งมอร์ดอร์ มิได้ชื่นชอบแสงแดด
เขาจึงบดบังดวงอาทิตย์
เพื่อเปิดเส้นทางให้ พวกมันยาตราสู่สงคราม
เมื่อไหร่เงาแห่งมอร์ดอร์ พาดมาถึงเมืองนี้
ทุกอย่างจะเริ่ม
อืม...
มินิสทิริธ
ประทับใจจริง
- แล้วนี่เราจะไปไหนต่อ - สายไปซะแล้วสำหรับเรื่องนั้น
จะไม่มีการไปจากที่นี่
ความช่วยเหลือจะมาถึง
นี่คงเป็นช่วงบ่ายแก่ๆมั้ง
ถ้าเป็นที่ๆน่าพิสมัยก็คง จะเป็นช่วงเวลาจิบชา
แต่ที่นี่ไม่น่าพิสมัยหรอก
โฟรโด
ท่านเป็นอะไร
ข้าเกิดความรู้สึก
ว่าข้าคงไม่ได้กลับมา
ได้กลับสิ ได้กลับแน่นอน
คิดมากก็ทุกข์มาก
เราจะไปแล้วกลับมากัน
เหมือนอย่างท่านบิลโบ
คอยดูเถอะ
ดินแดนนี้คงเคยเป็นส่วนหนึ่ง ของอาณาจักรกอนดอร์
สมัยที่ยังมีองค์ราชา
โฟรโด นั่น!
มงกุฎกลับมาแล้ว
เร็วเข้าฮอบบิท หยุดไม่ได้ มาเร็ว
เขาให้ตำแหน่งกิตติมศักดิ์ใช่มั้ยนี่
เขาคงไม่คาดหวังให้ข้าออกรบจริงๆ
- ใช่มั้ย? - เจ้าเป็นข้ารับใช้เสนาหอยแล้วนี่
เขาสั่งอะไรเจ้าก็ต้องทำซิ เพเรกริน ทุค
ฮอบบิทหน้าโง่
ทหารรักษาป้อม
ขอบใจ
ไม่มีดาวแล้ว
ถึงคราวแล้วเหรอ
ใช่
เงียบจัง
ก็เหมือนตอนกลั้นใจก่อนกระโจน
ข้าไม่อยากรบ
แต่รอดูข้างสนามรบ ที่ไม่มีทางหนียิ่งแย่กว่า
ยังพอมีหวังมั้ย...สำหรับโฟรโดกับแซม
ไม่ค่อยมีตั้งแต่ต้นแล้ว
ยกเว้นความหวังลมๆแล้งๆ
ศัตรูเราพร้อมแล้ว
ระดมพลมาเต็มอัตราศึก
ทั้งผีดิบ ทั้งมนุษย์
กองกำลังฮาราดริมจากทางใต้
ทหารรับจ้างแถบชายัฝ่ง
ทุกฝ่ายจะขานรับมอร์ดอร์
เร็วเข้า
กอนดอร์ถึงคราอวสานอย่างที่เราคาด
จุดที่จะโดนหนักที่สุดคือที่นี่
ถ้าแม่น้ำถูกยึด ด่านออสกิลไลแอธแตก
ก็หมดทางรักษาเมือง
แต่เรามีพ่อมดขาวทั้งคน ข้อนี้ช่วยให้อุ่นใจได้
แกนดัลฟ์
ซอว์รอนยังไม่เปิดตัวสมุนเอก
ที่จะนำทัพมอร์ดอร์เข้าโจมตี
ลือกันว่า มนุษย์หน้าไหนก็ฆ่ามันไม่ได้
พญาโหงแห่งแองก์มาร์
เจ้าเคยเจอแล้ว
เขาแทงโฟรโดที่ยอดเขาเวเธอร์ท็อป
เขาคือหัวหน้าพวกนาซกูล
ร้ายสุดในบรรดาโหงพรายทั้งเก้า
ไมนาส มอร์กุล คือที่สิงสถิตของเขา
เมืองมรณะ
น่ากลัว มีแต่ศัตรู
เร็ว เร็วเข้า
เดี๋ยวเขาเห็น
มาทางนี้ นี่ไง เราเจอแล้ว
ทางเข้ามอร์ดอร์
บันไดลับ
ขึ้นไป
- ไม่ โฟรโด - ไม่ใช่ทางนั้น
- มันจะทำอะไร? - อย่านะ
- พวกเขาเรียกข้า - ไม่
หลบ หลบก่อน
ข้ารู้สึกถึงคมดาบของเขา
ในที่สุดเราก็มาถึงจุดนี้
มหาสงครามแห่งยุค
ทางนี้ฮอบบิท ขึ้นไป
เปิดกระดานแล้ว
เริ่มเดินหมากได้
ขึ้น ๆ ๆ เราต้องไต่ขึ้น
จากนั้นก็เข้าอุโมงค์ต่อ
ในอุโมงค์มีอะไร
ฟังให้ดีในเมื่อหูเจ้ามันไวอยู่แล้ว
ถ้าเขาเป็นอะไรไปข้าไม่เอาเจ้าไว้แน่
ขืนเจ้าตุกติกเพียงนิดเดียว
ให้ข้าตกใจละก็ เป็นอันว่าจบ
เจ้าจะไม่ได้ไปต่ออีก
ตายแน่ เข้าใจมั้ย
ข้าจ้องเจ้าอยู่
มีอะไรเหรอแซม
เปล่าหรอก เราทำความเข้าใจ
เพเรกริน ทุค มีภารกิจหนึ่ง
จะให้ชาวไชร์พิสูจน์ตัวเองว่าแน่แค่ไหน
อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ
บนัฝ่งแม่น้ำข้างโน้นเงียบเชียบมาก
พวกออร์คกำลังเตรียมพร้อม
ทหารที่ป้อมคงไปหมดแล้ว
เราส่งสายสืบไปแคร์ อันโดรส
ถ้าพวกออร์คโจมตีจากด้านเหนือ เราจะรู้ล่วงหน้า
เงียบๆหน่อย
อีก 10 คน
ฆ่ามัน
มันไม่ได้มาจากทางเหนือ
ทางแม่น้ำ เร็ว ไปเลย
เร่งอีก
ชักดาบ
สกัดไว้
สัญญาณอะไร?
ด่านเอมอนดิน
ไฟสัญญาณ ที่ด่านเอมอนดิน
ค่อยมีหวังหน่อย
สัญญาณไฟจากมินิสทิริธ
กอนดอร์ขอความช่วยเหลือมาแล้ว
และโรฮันจะตอบรับ
สั่งเกณฑ์ไพร่พลโรเฮียริม
ไปรวมพลที่ดันแฮร์โรว์
ระดมมาให้หมด เจ้ามีเวลาสองวัน
วันที่สามเราจะยาตราทัพไปกอนดอร์
- สู่สมรภูมิ - พะย่ะค่ะ
- แกมลิ่ง - ฝ่าบาท
เกณฑ์ชายฉกรรจ์ทั้งริดเดิ้ลมาร์
เกณฑ์ชายฉกรรจ์มารวมพลที่ดันแฮร์โรว์
ฝ่าบาท
- เจ้าจะไปกับเรารึ? - ไปแค่ที่ตั้งค่าย
ประเพณีขัตติยะนารีต้องไปส่งนักรบ
นักรบของเรามีแม่ทัพแล้ว
พวกเขาจะติดตามท่าน ไม่ว่ารอดหรือตาย
ท่านให้ความหวังพวกเรา
ฝ่าบาท
ข้ามีดาบแล้ว
ขอให้ข้าร่วมรบด้วย
ข้าขอปวารณารับใช้ ราชาเธโอเดน
และข้าเต็มใจอย่างยิ่ง
เจ้าจะเป็นเมอริอาด็อค ผู้รับใช้อัศวินโรฮัน
ทหารม้า
ถ้าเสกได้ข้าอยากรวบรวมทัพคนแคระ พร้อมอาวุธครบมือจังเลย
พรรคพวกเจ้าอาจไม่ต้องขี่ม้าสู่สนามรบ
ข้าเกรงว่าสงครามมันย่างเข้ามาเองแล้ว
เบื้องหน้าปราการแห่งมินิสทิริธนี่เอง
ที่ชะตากรรมของยุคจะถูกชี้ขาด
บัดนี้ ถึงเวลาแล้ว อัศวินโรฮัน ผู้ถือสัตย์ปฏิญาณ
สู้ให้สมศักดิ์ศรี เพื่อราชาและมาตุภูมิ
ฟาราเมียร์
ยันไม่ไหวแล้ว เสียเมืองแน่
สั่งถอนกำลัง ไปมินิสทิริธ
นาซกูล
ถอนกำลัง
นาซกูล
ถอย ถอยกลับไปมินิสทิริธ
ถอย
- ถอนกำลัง - วิ่งเพื่อเอาชีวิตรอด
ยุคของมนุษย์สุดสิ้นแล้ว
จากนี้ คือยุคของออร์ค
- ถอนกำลัง - นาซกูล
ระวัง ฝ่าบาท
มันมาแล้ว
- มิทเรนเดอร์ - พ่อมดม้าขาว
ดึง
พ่อมดขาว
พวกมันฝ่าแนวป้องกันของเรา
ยึดสะพานกับัฝ่งตะวันตกแล้ว
- ไพร่พลออร์คกำลังข้ามแม่น้ำมา - ท่านเดเนธอร์...
- ทำนายไม่ผิด - ทำนายแล้วทำเฉยด้วย
ฟาราเมียร์
นี่ไม่ใช่ฮาล์ฟลิงคนแรกที่ท่านเจอ
ไม่ใช่
ท่านได้พบโฟรโดกับแซมแล้ว
- ที่ไหน เมื่อไหร่ - อิธทิเลียน
วันสองวันก่อน
พวกเขาไปทางหุบเหวมอร์กุล
นั่นต้องผ่านด่านไซริธ อังโกล
มันคืออะไร
- มีอะไรที่นั่น? - ฟาราเมียร์ บอกข้ามาให้หมด
บอกทุกอย่างที่เจ้ารู้
นี่เหรอวิธีที่เจ้ารับใช้ชาติ
เจ้ายอมเสี่ยงกับความพินาศ
ข้าทำสิ่งที่ข้าคิดว่าถูก
สิ่งที่เจ้าคิดว่าถูก
คือการที่เจ้าปล่อยให้กึ่งมนุษย์ที่ไร้สมอง นำแหวนแห่งพลังเดินทางสู่มอร์ดอร์
มันควรถูกนำมาเก็บไว้ที่นี่ ที่ซิตาเด็ล
ซ่อนไว้
ในที่ลึกและมืดที่สุด
ไม่นำมาใช้
นอกจากถึงคราวจำเป็นที่สุด
ข้าจะไม่มีวันใช้แหวน
ต่อให้มินิสทิริธต้องล่มสลาย และข้าคือคนเดียวที่ช่วยได้
เจ้าก็ดีแต่วางท่าเป็นคนดีมีคุณธรรม
ดุจราชายุคบรรพชน
ถ้าเป็นโบโรเมียร์ เขาต้องเอาใจพ่อของเขา
คงนำของขวัญล้ำค่ามาให้ข้า
โบโรเมียร์จะไม่นำแหวนมา
เขาคงยื่นมือคว้าและเก็บมันไว้ และถูกมันครอบงำแน่
- เจ้าน่ะไม่รู้อะไรหรอก - เขาคงจะเก็บมันไว้เอง
และพอเขากลับมา
ท่านจะจำลูกท่านไม่ได้
โบโรเมียร์ภักดีต่อข้า
ไม่เหมือนลูกศิษย์พ่อมดนั่น
ท่านพ่อ
ลูกข้า
ไปซะ
ระวัง นายท่าน
ลึกมากถ้าหล่นลงไป
บันไดก็ลื่นชัน
มาเลยนายท่าน
ขึ้นมาหาสมีกอล
โฟรโด
ถอยไป ไอ้เวร
อย่าแตะต้องเขา
ทำไมเขาถึงเกลียดสมีกอล
สมีกอลทำอะไรให้เขาไม่พอใจ
นายท่าน
นายท่านต้องแบกภาระหนัก
สมีกอลรู้
แต่เจ้าอ้วนไม่เข้าใจ
สมีกอลคอยดูแลนายท่าน
เขาอยากได้มัน
เขาต้องการมัน สมีกอลมองตาก็รู้
เขาจะเอ่ยปากขอ นายท่านจะเห็นเอง
เจ้าอ้วนจะฉกมันจากนายท่าน
ส่งกำลังไป
กระหน่ำตีจนกว่าจะยึดเมืองได้
ฆ่าให้เกลี้ยง
- แล้วพ่อมดล่ะ? - ข้าจัดการเอง
พวกอัศวินของเธโอเดนล่ะ
ทัพโรฮันจะมามั้ย
ท่านพ่อมด
ตอนนี้ความกล้าคืออาวุธของเจ้า
เจ้าคิดยังไงนะ เพเรกริน ทุค
ฮอบบิทจะรับใช้อะไรนายเหนือหัว ของพวกมนุษย์ได้ล่ะ
เจ้าทำดีแล้ว
ความตั้งใจดีไม่ควรถูกแทนที่ ด้วยความคลางแคลง
เจ้าจะเป็นองครักษ์เฝ้าหอคอยไง
พวกเขาคงหาเครื่องแบบ ขนาดเท่าตัวข้าไม่ได้แน่
ชุดนี้เคยเป็นของเด็กน้อยผู้นึง
เด็กโง่ที่...
มัวแต่เสียเวลาไปกับการล่ามังกร แทนที่จะตั้งใจเล่าเรียน
- ของท่านเหรอ - ใช่ ของข้าเอง
พ่อข้าสั่งให้ช่างตัดให้ข้า
แต่...
ตัวข้าสูงกว่าท่านตอนนั้น
แต่ข้าคงไม่สูงกว่านี้แล้วละ มีแต่ออกข้างมั้ง
ข้าก็ใส่ไม่เคยพอดี
โบโรเมียร์น่ะเลือดทหารเต็มตัว
เขากับพ่อข้าช่างเหมือนกันเหลือเกิน
ทิฐิ
รั้นยิ่งกว่ารั้น
ทว่าแกร่ง
ข้าว่าพลังของท่านเป็นอีกรูปแบบนึง
และซักวันพ่อของท่านจะต้องเห็น
ข้าขอปฏิญาณตนเป็นข้ารับใช้กอนดอร์
ทั้งยามศึกและสงบ
ยามตื่นและยามตาย
นับแต่...
นับแต่นี้ไป
จนกว่าท่านจะให้ข้าเป็นอิสระ
หรือชะตาข้าถึงฆาต
ข้าจะไม่ลืมคำพูดเจ้า
แล้วถ้าทำดีก็จะมีรางวัล
ภักดี ก็ดีตอบ
ทำชอบ ให้ยศศักดิ์
แปรพักตร์ ข้าเอาตาย
ข้าว่า เราไม่น่าด่วนทิ้งด่าน...
ที่พี่เจ้ารักษามาได้ตั้งหลายปี
- แล้วจะให้ข้าทำยังไง? - เป็นข้าคงไม่ยอม...
ทิ้งแม่น้ำกับป้อม
ต้องยึดป้อมออสกิไลแอธคืน
แต่ออสกิไลแอธถูกยึดแล้ว
เสี่ยงเกินไปถ้าเราจะเข้าตี
ยังมีผู้กล้าที่จะทำตามประสงค์ของข้ามั้ย
ท่านประสงค์ให้ข้าตายมากกว่า
ให้ข้าตาย แทนที่จะเป็นโบโรเมียร์
ใช่
ข้าคิดอย่างนั้น
ในเมื่อท่านสูญเสียโบโรเมียร์ไปแล้ว
ข้าจะไปทำหน้าที่แทนเขาเอง
ถ้ารอดกลับมา ท่านคงโปรดปรานข้า
มันก็แล้วแต่ว่าเจ้าจะกลับมาแบบไหน
นั่นเจ้าทำอะไร
จะเผ่นงั้นรึ
เผ่นเหรอ?
ว่าข้าเผ่น?
ฮอบบิทอ้วนพูดดีจัง
สมีกอลอุตส่าห์พามา ถึงทางลับที่ไม่มีใครรู้
แล้วยังถูกหาว่าจะเผ่น
เผ่น...
ดีมากเพื่อน
- ดีมากเพื่อน พูดได้ดี - เอาละ เอาละ...
ฉันแค่ตกใจน่ะไม่มีอะไร
แล้วจริงๆแกทำอะไร
เผ่น
เออ จะไปก็ไปเลย
ขอโทษที่ต้องปลุก โฟรโด
เราต้องรีบไปต่อ
ยังไม่สว่างเลย
ที่นี่มืดตลอดเวลา
หายไปหมด
- ขนมปังเอลฟ์ - อะไรนะ
เหลือแค่นี้เอง
มันฉกไป มันลักไปแน่ๆ
- สมีกอลน่ะรึ - ไม่ ไม่ ไม่ใช่
สมีกอลเกลียดขนมปังเอลฟ์
ไอ้ตอแหล ขนมปังอยู่ไหน
เขากินไม่ได้
- จะเอาไปทำไม - นี่...
นี่อาราย?
เศษขนมปังบนเสื้อ เขาเอาไป
เขาเอาไป
ข้าเห็นเคี้ยวแก้มตุ่ยเวลานายท่านเผลอ
โกหกหน้าด้านๆ
ไอ้ตัวเหม็นสองหน้าสารเลว
เเซม!
หยุดนะ
เเซม!
- ข้าจะฆ่ามัน - แซม อย่า...
ขอโทษ ข้าลืมตัว ข้าโมโหมากน่ะ
ท่านพักสักนิดดีกว่า
- ไม่เป็นไร - เป็นสิ
ท่านเสียแรงไปเยอะแล้ว
กับเจ้ากอลลั่ม
กับป่าช้านี่
แล้วไอ้ที่คล้องคอนั่นอีก
ข้าช่วยแบ่งเบาได้
ให้ข้าช่วยถือสักพักนึง
ข้าจะถือให้
จะช่วยแบ่งเบาท่าน
ไปให้พ้น
ข้าไม่คิดต้องการมัน
แค่จะช่วยน่ะ
บอกแล้ว เห็นมั้ย...
เขาอยากครอบครองมัน
หุบปาก ไอ้บ้า
ไปเลย ไสหัวไป
ไม่ แซม...
เจ้าต่างหาก
ข้าเสียใจ แซม...
มันหลอกท่านนะ
ยุให้ระแวงข้า
เจ้าช่วยข้าไม่ได้แล้ว
ท่านไม่ได้หมายความอย่างนั้น
กลับบ้านไปเถอะ
ฟาราเมียร์
คำสั่งพ่อเจ้ามันบ้าชัดๆ
อย่าหุนหันเอาชีวิตไปทิ้ง
ข้าเหลือใครให้ภักดีอีกล่ะ
นี่คือนครของผู้คนแห่งนูเมนอร์
ข้ายิ่งกว่ายินดีสละชีพ เพื่อปกป้องความงาม
ความทรงจำของมันไว้
พ่อเจ้ารักเจ้านะ ฟาราเมียร์
เขาจะนึกได้ก่อนวายชนม์
ร้องเพลงได้มั้ย เจ้าฮอบบิท?
คือ...
ก็พอได้
อย่างน้อยก็เข้าหูพวกเดียวกัน
แต่เราไม่มีเพลงร้องในห้องใหญ่ๆ
หรือในยามคับขัน
ท้องพระโรงข้า ไม่เหมาะกับเพลงเจ้าตรงไหน
เอาน่า ร้องให้ข้าฟังซักเพลง
จากบ้านเดินทาง...
โลกกว้างคือจุดหมาย
เส้นทางร้อยสายท้าทายให้ลอง
ผ่านเงาเทาหม่น
จนล่วงราตรี
ดาวพร่างรัศมี ทาบฟ้าทอประกาย
หมอกทึบเงาทึม
เมฆครึ้มเลือนหาย
มืดหมองคลี่คลาย
อุปสรรคจักมลาย
สลายไป
เปิดทางให้องค์ราชันย์
หลีกไป
ฝ่าบาท
ทรงพระเจริญ
กริมโบล ได้มาเท่าไหร่?
ห้าร้อยคนจากชายแดนตะวันตก
เราได้อีกสามร้อยจากเฟนมาร์ช
- พวกอัศวินสโนวเบิร์นล่ะ? - ยังไม่มา
ไพร่ราบพลหอกหกพัน
ไม่ถึงครึ่งที่ข้าคาดไว้
หกพันไม่พอตีฝ่ากองทัพมอร์ดอร์
ยังจะมีมาอีก
ขืนรอช้า กอนดอร์ยิ่งเข้าตาจน
เรารอได้ถึงอรุณรุ่ง แล้วยกไปเลย
ม้าตื่นตระหนก...
ผู้คนอกสั่น...
เงามืดเงื้อมผา พาให้เสียขวัญ
ทางเส้นนั้น
ไปถึงที่ไหน?
ผ่านป่าดิมโฮลท์ ไปถึงประตูใต้ภูผา
คนที่ไป ไม่มีใครได้กลับมา
ภูเขานี้มีอาถรรพณ์
อารากอร์น
ไปหาอะไรกินกันเถอะ
เรียบร้อย
นักรบแห่งโรฮัน
ข้าพร้อมแล้ว
โทษที
นี่ไม่ใช่อาวุธร้าย
แถมทื่อด้วย
ไม่ดีแน่ พกมีดทื่อไปฆ่าออร์คไม่ได้
มานี่เลย
ไปหาช่างตีเหล็กโน่น
เจ้าไม่ควรยุส่งเขา
ท่านก็ไม่ควรปรามาสเขา
ใจสู้ข้าไม่สงสัย แต่ช่วงแขนเขานี่สิ
แมร์รี่ก็มีเจตนารมณ์...
เดียวกับท่าน
ทำไมเขาจะสู้เพื่อคนที่เขารักไม่ได้?
เจ้ารู้จักสงครามน้อยพอๆกับฮอบบิท
เมื่อความกลัว
เมื่อเลือดและเสียงกรีดร้อง ความสยดสยองแห่งสงครามครอบงำ
คิดเหรอว่าเขาจะยังกล้าสู้
เขาคงหนี
และนั่นคือสิ่งที่ควรทำด้วย
สงครามคือเรื่องของบุรุษ เอโอวีน
ข้าขอเลือกชีวิตปุถุชน
ข้าอยากเห็นหน้าเขา
เป็นครั้งสุดท้าย
ท่านอารากอร์น...
กษัตริย์เธโอเดนรับสั่งหา
ข้าขอตัวก่อน
ท่านเอลรอน
ข้ามาเพื่อคนที่ข้ารัก
อาร์เวนกำลังจะตาย
นางพ่ายอำนาจมืดที่แผ่จากมอร์ดอร์
แสงดาวเอเวนสตาร์กำลังหรี่ดับ
อำนาจซอว์รอนยิ่งกล้าแข็ง นางยิ่งอ่อนแอ
ชีวิตอาร์เวนขึ้นอยู่กับแหวนนั่นแล้ว
เงามืดครอบคลุมเรา อารากอร์น
ใกล้ถึงจุดอวสาน
อวสานของเขา ไม่ใช่ของเรา
เจ้าไปสู้รบ มิใช่ไปพิชิต
ทัพซอว์รอนบุกมินิสทิริธ เจ้าก็รู้
แต่เขาลอบส่งกำลังไปบุกทางน้ำด้วย
ทัพเรือคอร์แซร์จากทางใต้
จะเข้าเขตเมืองในอีกสองวัน
เจ้าไม่มีกำลังพอที่จะรับมือ
ต้องหาคนเพิ่มอีก
ไม่มีให้หาแล้ว
ยังมีพวกที่สิงอยู่ตามป่าเขา
พวกฆาตกร...
คนทรยศ...
ท่านจะให้ข้าชวนมาร่วมรบ
พวกนี้ไม่เชื่ออะไร
ไม่ฟังใครทั้งนั้น
พวกเขาจะเชื่อฟังกษัตริย์กอนดอร์
ดาบแอนเดอริ เปลวอัคคีตะวันตก หลอมขึ้นจากดาบหักของนาร์ซิล
ซอว์รอนคงยังไม่ลืมดาบแห่งเอเลนดิล
ดาบหักเล่มนั้น จะได้กลับคืนสู่มินิสทิริธ
ผู้ถือดาบเล่มนี้...
จะสามารถบัญชากองทัพ ที่ร้ายกาจเหนือมนุษย์
จงสลัดคราบคนเถื่อน
เป็นอย่างที่เจ้าเกิดมาเพื่อจะเป็น
ไปตามเส้นทางสายดิมโฮลท์
ข้ามอบความหวังแก่มนุษย์
แต่ไม่มีเหลือสำหรับตัวเอง
ท่านทำอย่างนี้ได้ไง
แนวรบอยู่ทางตะวันออก พรุ่งนี้ก็จะรบ
ท่านทิ้งพวกเขาไปไม่ได้
เอโอเวน
เราต้องการท่านที่นี่
เจ้ามาที่นี่ทำไม?
ท่านยังไม่รู้อีก?
เจ้าหลงรักเงาหลอนและภาพลวง
ข้าไม่อาจสนองน้ำใจเจ้า
ข้าแค่หวังให้เจ้าเป็นสุขเมื่อข้าเห็นเจ้า
จะไปไหนไม่บอกกันบ้าง
ครั้งนี้ไม่ได้
รออยู่ที่นี่ กิมลี
ท่านไม่รู้จักลูกดื้อของคนแคระรึ
ยอมเสียก็สิ้นเรื่อง เราจะไปด้วย พ่อหนุ่ม
- อะไรกัน? - เขาจะไปไหน
เขาจะไปไหน
ไม่เข้าใจ
ท่านอารากอร์น
เขาไปทำไม พรุ่งนี้เปิดศึกแล้ว
เขาไปเพราะไร้หวัง
เขาไปเพราะต้องไป
มีกำลังมาสมทบน้อยมาก
เราไม่มีทางสู้ทัพมอร์ดอร์
ใช่...
ไม่มีทาง
แต่เราก็ยังจะรบ
ข้าสั่งไว้แล้ว
ให้เจ้านำพาประชาราษฎร์
จงขึ้นนั่งบัลลังก์ในท้องพระโรงทอง
ปกป้องเอโดราสให้ถึงที่สุด
ถ้าข้าไม่กลับมา
แล้วจะให้ข้าทำหน้าที่อะไรอีก?
หน้าที่?
ไม่
ข้าอยากเห็นเจ้ายิ้มอีก
อย่าอาลัยผู้จากไปในวัยอันควร
เจ้าจงอยู่รอดูวันใหม่
วันที่ไม่ต้องทุกข์ท้ออีก
กองทัพบ้าอะไรจะมาซุ่มอยู่แถวนี้?
พวกที่ต้องคำสาป
ครั้งหนึ่ง พวกคนภูเขาเคยถวายคำสัตย์
ต่อกษัตริย์กอนดอร์องค์สุดท้าย
ว่าจะยกกำลังมาช่วย
ในยามศึก
แต่เมื่อถึงเวลา
เวลาที่กอนดอร์ตกอยู่ในภาวะคับขัน
พวกนี้ก็หลบ
ซุกหัวอยู่ในป่า
ไอซิลดูร์จึงสาปแช่ง
ไม่ให้ไปผุดไปเกิดจนกว่าจะทำตามสัญญา
แต่ใครล่ะจะเรียกพวกเขามาได้
ผู้ที่ถูกลืมเหล่านั้น
นอกจากทายาทของ ผู้ที่พวกเขาเคยให้สัญญาไว้
บุรุษผู้มาจากแดนเหนือ
ความจำเป็นบังคับเขา
เขาจะผ่านประตูสู่เส้นทางแห่งความตาย
ข้ารู้สึกเย็นสันหลังวาบ
ทางเข้าปิดสนิท
ฝีมือพวกที่ตาย
และพวกนี้ที่เฝ้าอยู่
ไม่มีทางเข้า
เบรโก
ข้าไม่กลัวความตาย
ปรากฏการณ์ใหม่นะเนี่ย
เอลฟ์มุดใต้ดิน คนแคระไม่อยู่ในรู
อืมม์
ข้ากลัวเสียหน้าทีหลังน่ะ
เราต้องรีบตะบึงไป
หนทางยาวไกล
ทั้งคนทั้งม้าคงหมดแรงก่อนได้รบ
ฮอบบิทตัวน้อยไม่ใช่ชาตินักรบ
เพื่อนข้าไปสนามรบ
ข้าละอายใจที่จะอยู่เฉย
สามวันบนหลังม้ากว่าจะถึง
พวกอัศวินอุ้มเจ้าไปด้วยไม่ไหวแน่
ข้าจะไปรบ
ข้าขี้เกียจพูดแล้ว
ไปกับข้า
แม่นาง!
จัดขบวน เตรียมเคลื่อนพล
ตั้งแถว...
ไปเลย
ไปปกป้องกอนดอร์
อะไร?
เจ้าเห็นอะไร
เงาร่างของผู้คน
และฝูงม้า
ตรงไหน
เงาร่างจางๆดุจเสี้ยวเมฆ
ฝูงทวนและหอก
แทงทะลุผ้าห่อศพที่ดูพร่ามัว
คนตายกำลังมา
พวกเขาถูกเรียกหา
คนตาย?
ถูกเรียกเหรอ
ข้ารู้น่า
เยี่ยมมาก
เยี่ยมจริงๆ เลโกลัส
อย่ามองลงไป
ใครเข้ามาในเขตข้า?
คนที่จะเป็นนายเจ้า
คนตายไม่ยอมให้คนเป็นล่วงล้ำ
แต่เจ้าต้องยอมข้า
ทางออกปิดสนิท
ฝีมือพวกที่ตาย
และพวกเราก็เฝ้าอยู่
ทางออกปิดสนิท
ข้าจะปลิดชีพพวกเจ้า
เจ้าจงทำตามวาจาสัตย์
กษัตริย์กอนดอร์เท่านั้นที่สั่งข้าได้
ดาบนั่นหักไปแล้ว
ของแท้ในสภาพใหม่
มาร่วมสู้เพื่อเรา
กู้ศักดิ์ศรีของเจ้าเอง
จะว่าไง
ตกลงมั้ย?
เสียเวลาเปล่า อารากอร์น
ตอนเป็นๆมันยังไม่รู้จักรักศักดิ์ศรีเลย
ข้าคือทายาทไอซิลดูร์
สู้เพื่อข้า
แล้วข้าจะถือว่าเจ้าหมดพันธะ
จะว่าไง?
ข้าให้สัญญา
จงสู้ แล้วข้าจะปลดปล่อยเจ้า จากการตายทั้งเป็น
จะว่าไง
ลุกสิเจ้าพวกทรยศ
หนี
วิ่ง
เราสู้
เปิดประตูเร็ว เร็วเข้า!
เร็ว ๆ
ฟาราเมียร์
อย่าบอกนะว่าเขาตาย
พวกเราถูกรุมล้อม
ไม่มีใครรอด
กลัวหัวหด
สภาพพวกมันตอนนี้
ต้องช่วยสงเคราะห์หน่อย
คืนหัวให้มันไป
ปล่อยคันง้าง!
ลูกข้าตายหมด
สิ้นวงศ์เราแล้ว
เขายังไม่ตาย!
ตระกูลเสนาบดีไม่มีน้ำยา
รีบหายาให้เขาก่อน
เชื้อสายข้าสิ้นสุดแค่นี้
ท่านเสนา
โรฮัน
ทอดทิ้งเรา
เธโอเดนหักหลังข้า
สละที่มั่น
รีบหนีเอาชีวิตรอด
ตั้งหลักสู้!
ไปป้องกันกำแพง
กลับไปประจำที่
ส่งพวกผีเปรตไปลงนรก
ปักหลักยันไว้
กระสุนหินเราจะ
ระวัง
ลงไปชั้นล่าง เร็ว
หนุนเข้าไป
ยันไว้ ไม่ต้องกลัวมัน
กลับเข้าที่ สู้
จัดการกับหอนั่น
เล็งที่ตัวอสูร ฆ่าอสูร
ฆ่ามัน!
อย่าให้มันเข้ามา
เพเรกริน ทุค
- กลับเข้าป้อมไป - ก็ท่านสั่งให้เราออกมาสู้
ฮอบบิทไม่เกี่ยว
สมเป็นทหารรักษาการณ์
ขึ้นเขาไป ไปเลย
งุ่มง่ามอะไรอยู่เจ้าพวกโง่
ประตูแกร่งมาก มันไม่ยอมพัง
กลับไปพังมันให้ราบ
ไม่มีอะไรพังมันได้
กรอนด์พังได้แน่
นำหัวหมาป่ามา
กรอนด์ กรอนด์ กรอนด์ กรอนด์
กรอนด์ กรอนด์ กรอนด์
พวกเจ้าผ่านไม่ได้หรอก
เจ้าจะเข้ากอนดอร์ไม่ได้
เจ้าเป็นใครคิดจะมาขวางเรา
เลโกลัส ยิงเฉียดหู สั่งสอนเจ้าจ่าเรือหน่อยซิ
เล็งให้ดี
นั่นละเพื่อน เราเตือนแล้ว
เตรียมตัวขึ้นเรือได้
ขึ้นเรือเหรอ?
กองทัพไหนจะขึ้นเรือเหรอ
ทัพของเราไง
เข้าไป
นี่มันที่ไหน?
นายท่านต้องเข้าอุโมงค์
เห็นอย่างนี้แล้วข้าไม่อยากเข้า
มีทางเดียว
ถ้าไม่เข้า...
ก็กลับออกไป
ข้ากลับไม่ได้
- เหม็นอะไร? - กลิ่นสาปออร์ค
บางทีพวกผีดิบก็เข้ามาในนี้
รีบหน่อย
ทางนี้
สมีกอล
มาบนนี้
นี่อะไรเหนียวจัง
เดี๋ยวก็รู้
ใช่
เดี๋ยวก็รู้
สมีกอล
เเซม
สำหรับเจ้า โฟรโด แบคกินส์
ข้าขอมอบแสงแห่งเอเรนดิลที่เรารัก
มันจะช่วยส่องสว่างกลางความมืด
เมื่อแสงอื่นๆดับวูบลง
แมลงน้อยตัวจัญไร
ร้องไปก็ป่วยการ
ติดใยในสุสาน
เดี๋ยวก็ถูก...
รับประทาน
นึกรึว่าจะหนีพ้น
ไม่มีทาง
- คราวนี้ไม่มีทาง - ไม่
เราไม่ได้ทำ เราปล่าวทำ
สมีกอลไม่ทรยศนายท่าน
เราพูดจริง
นายท่านต้องเชื่อเรา
ของรักเป็นตัวการ
ของรักสั่งให้เราทำ
ข้าต้องทำลายมัน
ทำลายมันเสียเพื่อเราทั้งสองคน
ไม่!
ข้าผิดไปแล้ว แซม
ข้าเสียใจ
โฟรโดแห่งไชร์ ภารกิจนี้ตกอยู่กับเจ้า
ถ้าเจ้าทำไม่สำเร็จ
ก็ไม่มีใครแล้ว
สายสืบรายงานว่ามินิสทิริธถูกล้อม
ชั้นล่างกำลังถูกเผา
กองทัพของศัตรูรุกคืบทั่วทุกจุด
เรารอไม่ได้แล้ว
เตรียมพร้อม
กล้าไว้เมอร์รี่
อีกไม่ช้าก็จบแล้ว
ท่านหญิง
ท่านงดงาม กล้าหาญ
ท่านสมควรอยู่
เพื่อหลายๆคนที่รักท่าน
ข้ารู้ว่ามันสายเกินกว่าจะล่าถอย
ข้ารู้ว่าหวังไปก็ไม่มีประโยชน์
ถ้าข้าคืออัศวินโรฮันยอดฝีมือคนหนึ่ง
แต่ข้าไม่ใช่
ข้าคือฮอบบิท
ข้ารู้ข้าช่วยมัชฌิมโลกไม่ได้
แต่ข้าอยากช่วยเพื่อนๆข้า
โฟรโด
เเซม
พิพพิน
เหนืออื่นใดคือข้า อยากพบหน้าพวกเขาอีก
เตรียมตัวเดินทัพ
เร็วเข้า เราจะเดินทางทั้งคืน
สู่สงคราม
กลับไปที่ประตู
เร็ว
ข้าคือมหาเสนาบดีแห่งอนาเรียน
ข้าเคยก้าวอย่างผงาด
และบัดนี้ข้ายอมตาย
กอนดอร์พ่ายแพ้
บัดนี้มนุษย์สิ้นหวังแล้ว
ไฉนพวกโง่จึงคิดหนี
ในเมื่อตายตอนนี้ดีกว่า
เพราะเราตายเเน่
ไม่มีสุสาน สำหรับเดเนธอร์และฟาราเมียร์
ไม่มีการแต่งหุ้มศพ ให้สลายไปอย่างช้าๆ
เราจะถูกเผา เหมือนพวกกษัตริย์ในยุคเถื่อน
ไปเอาฟืนกับน้ำมันมา
ปักหลักมั่น
ยืนหยัดสู้
พวกเจ้าเป็นทหารกอนดอร์
ไม่ว่าอะไรบุกเข้ามา จงยืนหยัดมั่น
ระดมยิง
ยิง
ปล่อยเขานะ เจ้าตัวก็องก็อย
ปล่อยเขานะ
แกจะไม่มีวันได้แตะเขาอีก
แน่จริงเข้ามาเลย
ไปให้พ้น
โฟรโด
ไม่...
โฟรโด
ตื่นซิ
อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียว
อย่าไปยังที่ที่ข้าไปไม่ได้
ตื่นซิ
ท่านไม่ได้นอนหลับ
ท่านตายแล้ว
ถอยไป เจ้าโง่
อะไรวะนี่
สงสัยชีล็อบมีงานเลี้ยงสนุกใหญ่ นานๆได้กินของอร่อยซักที
นี่มัน...
ไม่
เจ้านี่ยังไม่ตาย
ยังไม่ตาย?
โดนยายนั่นกัดด้วยเขี้ยวพิษ ทำให้ตัวชาแข็งทื่อ
แล้วค่อยโดนหม่ำทีหลัง
นางชอบแบบนี้
ดูดเลือดสดๆ
เอาขึ้นไปบนหอคอย
แซมไวส์ เจ้าบื้อเอ๋ย
อีกสองสามชั่วโมงมันจะฟื้น
แล้วจะสำนึกว่าไม่น่าเกิดมาเลย
ร่างเขาสั่นราวจะแยกเป็นชิ้นๆ
ตัวร้อนเป็นไฟ
เขาถูกเผาแล้ว
เขายังไม่ตาย
ไม่
เดี๋ยวก่อน ไม่
เขายังไม่ตาย
ลาก่อนเพเรกริน บุตรแห่งพาลาดิน
เจ้าไม่ต้องรับใช้ข้าอีกแล้ว
ไปหาที่ตายตามใจชอบของเจ้า
ราดน้ำมันลงบนฟืน
เร็ว ไปทางโน้น
- ทางโน้น - แกนดัลฟ์
แกนดัลฟ์อยู่ไหน?
แกนดัลฟ์
ถอย!
เมืองแตกแล้ว
ถอยเข้าป้อมชั้นใน
พาผู้หญิงกับเด็กหนีไปก่อน
รีบไปเร็ว
ถอย
เร็วเข้า ไป เร็วเข้า
เข้าเมือง ฆ่าให้เรียบ
ฆ่ามัน
สู้ สู้ตาย
สู้ตาย
แกนดัลฟ์
เดเนธอร์บ้าไปแล้ว
เขาจะเผาฟาราเมียร์ทั้งเป็น
ขึ้นมา! เร็วเข้า
กลับลงนรกไปซะ
กลับไปสู่ความว่างเปล่า ที่รอเจ้ากับนายของเจ้าอยู่
เจอพญายมยังไม่รู้อีกเหรอ
นี่มันทีของข้าละ
แกนดัลฟ์
เจ้าแพ้แล้ว
โลกแห่งมนุษย์จะล่มสลาย
กล้าไว้ แมร์รี่
เราต้องช่วยเพื่อน
ระวังตรง ตั้งแถว
หอกอยู่หน้า พลธนูอยู่หลัง
เอโอเมอร์ พวกเจ้าแยกเป็นปีกซ้าย
จัดทัพ
แกมลิ่ง ติดตามธงราชาเป็นทัพหลวง
กริมโบล ผ่านกำแพงแล้วแยกไปขวา
บุกไปอย่าได้กลัวมารทมิฬ
ทำศึกจงฮึกเหิม อัศวินของเธโอเดน
หอกจะกระทบ โล่จะกระเทือน
วันแห่งดาบ กล้าให้ดาบได้ดื่มเลือด
ก่อนอรุณรุ่ง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เกาะติดข้าไว้
ชักม้าเข้าไป
ไปเลย...
ลุย!
ลุยให้สิ้นซากอวสานโลก!
ฆ่ามัน!
ฆ่ามัน
- ฆ่ามัน - ฆ่ามัน
- ฆ่ามัน...
ทหารกล้าเออร์ลิงกา
ยิง
ฆ่ามัน
โจมตี
ระดมยิง
จุดไฟเผาสดเราเลย
หยุดทำบ้าๆเดี๋ยวนี้
เจ้าอาจมีชัยในสนามรบเพียงแค่ชั่ววัน
แต่อำนาจที่ผงาดขึ้นมา ในดินแดนตะวันออก
เจ้าไม่มีทางชนะแน่
ไม่ได้
แกแย่งลูกข้าไปไม่ได้
ไม่ ไม่...
ฟาราเมียร์
สิ้นแล้ว เดเนธอร์ทายาทเอคเธลิออน
ต้อนไปทางแม่น้ำ
รักษาเมืองไว้
ตั้งหลักรับ
จัดแนวต้าน
ตีหัวขบวนก่อน
โจมตี
ฆ่ามันเร็ว
บังคับม้าที ไปทางซ้าย
ซ้าย...
เล็งที่หัว
เอาเลย ล้มมันให้ได้
แมร์รี่
ไม่นึกเลยว่าจะจบแบบนี้
จบรึ?
นี่ยังไม่ใช่จุดจบ
ความตายเป็นแค่ทางสายหนึ่ง...
ที่เราต้องก้าวไป
เมฆคล้ำอำลา ฟ้ากระจ่าง
บัดดลหนทางสว่างไสว
เมื่อถึงจุดนั้นเจ้าก็จะเห็น
อะไรเหรอ แกนดัลฟ์
เห็นอะไร?
ัฝ่งนทีสีขาว
ยาวโพ้นไกล
เขียวชอุ่มดินแดนใหม่
ใต้ตะวัน
มันก็...
ไม่เลวนะ
ใช่...
ไม่เลวเลย
มารวมกันทางนี้
อาหารอันโอชะของเจ้า
ถ้าแตะเขา แกต้องตาย
อย่าบังอาจขวางนาซกูล
มาช้าตามเคย
มีให้เชือดอีกเยอะ
เร็วเข้า รีบขึ้นัฝ่งเร็ว
ยกนี้เราแข่งกันสนุกแน่
คนแคระต้องชนะอยู่แล้ว
เจ้าโง่
ชายชาตรีมิอาจพิฆาตข้า
ตายซะเถอะ
ข้าไม่ใช่ชายชาตรี
- 16... - 17...
เมอร์รี่
เลโกลัส
33...34...
ตัวใหญ่ก็นับแค่ 1
เร็วเข้า ฆ่ามัน
หน้าเจ้าคุ้นตาข้า
เอโอวีน
ข้ากำลังจะตาย
ไม่...
ไม่
ข้าจะหาทางช่วยท่าน
เจ้าช่วยข้าแล้ว
เอโอวีน...
ร่างข้าแหลกแล้ว
เจ้าต้องยอมให้ข้าไป
ไปสมทบกับบรรพชน...
เหล่าวีรกษัตริย์...
แค่นี้ข้าก็ภูมิใจแล้ว
เอโอวีน...
ปล่อยเราได้แล้ว
ไม่ดีมั้ง
เราเก็บไว้ใช้ได้ ถึงพวกนี้จะม่องแล้ว
ท่านสัญญาแล้ว
ข้าถือว่าพวกเจ้าหมดพันธะ
ไปได้
จงไปสู่สุขคติ
แมร์รี่
ไม่
แมร์รี่
แมร์รี่ ข้าอยู่นี่
พิพพินไงล่ะ
ข้ารู้เจ้าต้องหาข้าเจอ
แน่นอน
จะทิ้งข้าไปใช่มั้ย?
ไม่ แมร์รี่
ข้าจะดูแลเจ้า
หยุดนะ
เสื้อสวยนั่นข้าจอง
เราต้องเอาของทุกชิ้นไปให้เจ้านาย
ข้าไม่ฟังคำสั่งของมอร์กุลโสโครก
ขืนแตะต้องข้าจะกระซวกให้ไส้ไหล
ไอ้เวรนี่จะแทงข้า
ฆ่ามัน
นี่สำหรับโฟรโด
นี่สำหรับไชร์
และนี่สำหรับพ่อข้า
หยุดร้องซะที ไอ้ตัวเล็ก
ข้าจะแทงให้เหมือนหมูเลย
เจ้าหมดสิทธิ ข้าแทงก่อน
เเซม
แซม ข้าเสียใจ
ข้ารับผิดทุกเรื่อง
- รีบออกไปก่อน - ไม่ทัน มันจบแล้ว
พวกมันเอาไปแล้ว แซม...
พวกมันเอาแหวนไป
ไม่ใช่พวกมัน
ข้านึกว่าท่านตาย
ก็เลยเก็บมันมา
แค่ช่วยดูแลน่ะ
ขอแหวนให้ข้า
ส่งแหวนมา แซม
เเซม
ขอแหวนให้ข้า
เจ้าต้องเข้าใจ
มันเป็นภารกิจของข้า
มันทำลายเจ้าได้ แซม
ไปกันเลย โฟรโด
ต้องหาเสื้อผ้าให้ท่านก่อน
จะเดินโทงๆไปทั่วมอร์ดอร์ไม่ได้
เราทำสำเร็จ โฟรโด
เรามาถึงมอร์ดอร์จนได้
พวกมันมีเยอะมาก
เราผ่านเข้าไปต้องโดนจับแน่
เขาอยู่นั่น ดวงตานั่น
งั้นเราต้องไปที่นั่น
ไม่มีทางเลือกแล้ว
มาเลย เริ่มด้วยการลงจากภูเขานี่
โฟรโดไปไกลเกินกว่าที่ข้ามองเห็น
อำนาจมืดยิ่งแผ่ขยาย
แต่ถ้าซอว์รอนได้แหวนไป เราก็ต้องรู้
ไม่ช้าก็เร็วเท่านั้น
ยกนี้ซอว์รอนแตกพ่าย
ไปรวมกำลังใหม่ในมอร์ดอร์
ก็ให้มันรวมอยู่ในนั้น
เดี๋ยวก็เน่าไปเอง ทำไมเราต้องสนใจ
เพราะว่าออร์คนับหมื่น ขวางทางโฟรโดอยู่
- ข้าส่งเขาไปตายแท้ๆ - ไม่
ยังมีความหวังสำหรับโฟรโด
ขอแค่มีเวลาข้ามทุ่งกอร์โกรอธ โดยปลอดภัย
- เรื่องนี้เราช่วยได้ - ช่วยยังไง?
ล่อให้กองทัพซอว์รอนออกมา
ให้แผ่นดินมอร์ดอร์ว่างเปล่า
เราจะรวมกำลังทั้งหมดยกไปที่ประตูดำ
แต่เราไม่มีกำลังพอที่จะรบชนะ
แผนนี้ไม่ใช่เพื่อเรา
โฟรโดจะมีโอกาส ถ้าดวงตาซอว์รอนจ้องมาที่เรา
เขาจะไม่เห็นความเคลื่อนไหวในที่อื่นๆ
ดึงความสนใจ
แบบนี้ตายลูกเดียว
โอกาสมีน้อยนิด
แล้วจะรีรออะไรอีก?
แต่ซอว์รอนจะสงสัยในกลลวง
เขาจะไม่ฮุบเหยื่อง่ายๆ
แต่ข้าคิด!
เจ้าค้นหาข้ามานาน
ข้าเลี่ยงมาได้ตลอด
พอที
จงระวังดาบแห่งอีเลนดิล
ทั่วทั้งนครตกอยู่ในความเงียบ
แสงแดดไม่หลงเหลือความอบอุ่น
มันเริ่มหนาวเหน็บ
เป็นแค่ความชื้นจากฝนแรกเท่านั้น
ข้าไม่เชื่อว่ามันจะมืดมิดอีกนานนัก
ดูนั่น พวกออร์ค...
กำลังถอยร่น
เห็นมั้ยท่านโฟรโด
โชคช่วยเราแล้ว
เจ้าพวกงั่ง
เร็วสิ
ไวหน่อย
เดี๋ยวพ่อเฆี่ยนหลังขาดซะเลยนี่
เร็วเข้า
ไหนข้าสั่งว่าไง
ลุกขึ้น
เร็ว เจ้าพวกโง่
เจ้า 2 ตัวจะต้องอยู่แถวหน้าเพื่อน
เร็วๆ ประจำที่
ไปที่ประตูเร็วเจ้าพวกสวะ
รู้มั้ยว่าเราอยู่ในสงคราม
หยุดเดิน
ตรวจเเนวซิ
แซม ช่วยหน่อย
โฟรโด
ลุกขึ้น โฟรโด ลุกเร็ว
มันหนักเหลือเกิน
โอ ไม่
ทำไงดี ทำไง?
- ต่อยข้า - อะไรนะ?
ต่อยข้า แซม ทำเป็นสู้กัน
ถอยไปนะ
อย่าบังอาจมาผลักข้า ไอ้โสโครก
ถอยไปเดี๋ยวนี้
พอเดี๋ยวนี้ พอเดี๋ยวนี้
ข้าฆ่าทิ้งทั้งคู่แน่ถ้ายังไม่เลิกตีกัน
ไป แซม ตอนนี้!
ไปได้แล้ว
กลับเข้าแถว
เจ้าพวกโสโครกนี่
จัดแนวเข้า อย่าแตกแถวเด็ดขาด
เร็วเข้า เจ้าพวกโง่
ไปเร็ว
ไม่ไหว
ข้ารับมือกับแหวนไม่ไหวแซม
มันหนักขึ้นทุกทีๆ
มันถ่วงข้าแซม
เราต้องตรงไป ไปที่โน่นให้ได้
เราต้องทิ้งของที่เราไม่ต้องการไปซะ
โฟรโด
ดูสิ
บนโน้นมีแสงสว่าง...
งดงาม
โดยที่เงาแตะไม่ถึง
ดื่มของข้าสิ
ยังมีเหลือไม่กี่หยด
ขากลับเราจะไม่มีน้ำเลย
ข้าคิดว่าคงไม่มีขากลับแล้ว โฟรโด
โฟรโด หมอบเร็ว
ซ่อน
โฟรโด
พวกมันไปไหนหมด?
เจ้าแห่งความมืดจงออกมา
จงมารับโทษกรรมที่ทำไว้
ท่านซอว์รอนเจ้านายข้า ขอต้อนรับพวกเจ้า
มีใครที่มีอำนาจพอจะต่อรองกับข้ารึไม่
เราไม่ได้มาเพื่อต่อรองกับซอว์รอน
ผู้ถูกสาปแช่ง
ไปบอกนายของเจ้า ว่ามอร์ดอร์ต้องยกทัพกลับไป
เขาต้องไปจากดินแดนนี้ และห้ามกลับมาอีก
เฒ่าเคราเทาเอ๋ย
ข้ามีหลักฐานชิ้นหนึ่งมาให้พวกเจ้าดูละ
โฟรโด
- เงียบ - ไม่
เงียบไว้
พวกเจ้ารักเจ้ากึ่งมนุษย์นั่นข้ารู้
ถึงแม้เขาจะโดนทรมาน อย่างแสนสาหัสก็ตาม
ใครจะคิดว่าตัวแค่นั้นจะทนทายาด
แต่เขาทน แกนดัลฟ์
เขาทน
แล้วนี่เรอะ
ทายาทอิซิลเดอร์
ดาบหักๆไม่ช่วยให้เจ้าเป็นราชาได้
นั่นน่าจะเป็นบทสรุปข้อต่อรอง
ข้าไม่เชื่อว่าเขาตาย
ข้าไม่เชื่อ
ถอย
มันไปแล้ว โฟรโด
แสงนั่นกราดไปทางทิศเหนือ
ต้องมีอะไรดึงความสนใจเขา
ยืนหยัดสู้ อย่าถอยหนี
นักรบกอนดอร์ โรฮัน พี่น้องข้า
ข้าเห็นในแววตาพวกท่าน
ความกลัวแบบเดียวกับที่จับขั้วหัวใจข้า
วันอวสานอาจมาถึง เมื่อมนุษย์หมดสิ้นความกล้า
เมื่อเราทอดทิ้งเพื่อนและแตกสามัคคี
แต่นั่นไม่ใช่วันนี้
ฝูงสุนัขป่าจะเห่าหอน
เหนือซากสงครามในวันสิ้นสุดมนุษยชาติ
แต่นั่นไม่ใช่วันนี้
วันนี้เราจะสู้
สู้ด้วยพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ในโลกนี้
ข้าเชื่อว่าท่านต้องสู้ นักรบแห่งตะวันตกทั้งหลาย
ข้าไม่เคยคิดว่าจะต้องมาสู้ตาย เคียงข้างกับเอลฟ์
เรียกเคียงบ่าเคียงไหล่ กับเพื่อน จะว่าไง
ดี
แบบนี้พอรับได้
ยังจำไชร์ได้มั้ย โฟรโด?
ตอนนี้ใกล้ฤดูใบไม้ผลิแล้ว
กล้วยไม้จะเริ่มบาน
นกจะทำรังตามสุมทุมพุ่มไม้
พวกเขาจะปลูกข้าวบาร์เลย์ในนาลุ่ม
แล้วกินสตรอเบอรี่สดฉ่ำราดครีม
จำรสชาติสตรอเบอรี่ได้มั้ย?
ไม่ แซม
ข้าจำรสชาติอาหารไม่ได้แล้ว
หรือเสียงน้ำไหล
หรือสัมผัสของหญ้านุ่ม
ข้า...
เคว้งคว้างอยู่กลางความมืด
ไม่มีสิ่งใดกั้นกลาง
ระหว่างข้ากับกงจักรอัคคี
ข้ามองเห็นเขา
ทั้งๆที่ลืมตาตื่นอยู่
งั้นเราก็ไปกำจัดมัน...
ให้สิ้นซาก
ไปกันเลย โฟรโด
ข้าแบกภาระแทนท่านไม่ได้
แต่ข้าแบกท่านได้
มาเลย
อารากอร์น
เอเลสซาร์
สู้เพื่อโฟรโด
นี่ไง โฟรโด
ทางเข้า
ใกล้ถึงที่นั่นแล้ว
เก่งนี่ ฮอบบิท ขึ้นมาได้ตั้งไกล
ต้องไม่ไปทางโน้น
ต้องไม่ทำลายของรัก
เจ้าสาบาน
เจ้าสาบานต่อหน้ามันไว้นะ
สมีกอลสัญญา
สมีกอลโกหก
โฟรโด
พญาอินทรีย์
พญาอินทรีย์มาช่วยเรา
โฟรโด
ข้าอยู่นี่ แซม
ทำลายมันซะ
เร็ว เดี๋ยวนี้เลย
โยนลงไปในไฟ
รีรออะไรอีก
ปล่อยมันซิ
แหวนเป็นของข้า
ไม่
ได้แล้ว
ของรัก ของรักข้า
ของรัก ที่รักของข้า
ยื่นมือมา
จับมือข้า
ไม่
อย่าปล่อยนะ
อย่าปล่อย
จับไว้
โฟรโด
มันหายไปแล้ว
เราทำสำเร็จ
ใช่ โฟรโด
มันจบแล้ว
ข้ามองเห็นไชร์
แม่น้ำแบรนดี้ไวน์
บ้านแบคเอนด์
พลุของแกนดัลฟ์
แสงไฟปาร์ตี้ใต้ต้นไม้
โรซี่ ค็อตต้อน เต้นรำ
เธอมีริบบิ้นผูกผม
ถ้าข้าได้แต่งงานกับใครซักคน
ก็ต้องเป็นคนนี้
ต้องเป็นนางแน่
ข้าดีใจที่มีเจ้าเคียงข้าง แซมไวส์
จนถึงที่สุดของทุกสิ่ง
แกนดัลฟ์
โฟรโด
กิมลี
ยุคใหม่ของกษัตริย์เริ่มแล้ว
ขอให้ใสสุขเป็นยุคทอง
นี่ไม่ใช่ยุคของใครคนใดคนหนึ่ง
หากเป็นของทุกๆคน
เราจงมาร่วมสร้างโลกใหม่
โลกที่เราจะร่วมอาศัยอย่างสงบสุข
สหายข้า
จงอย่าก้มหัวให้ผู้ใด
นั่นคือ...
บทเริ่มต้นยุคที่สี่ของมัชฌิมภูมิ
ส่วนคณะสามัคคีวงแหวน
แม้จะรักใคร่ผูกพันกันตลอดไป
ก็ต้องสลายวง
13 เดือนหลังจากแกนดัลฟ์ ส่งเราไปผจญภัย
เราก็ได้มาถึงถิ่นที่คุ้นเคย
บ้านของเรา
หวัดดี
เฮ้ ระวังหน่อยซิ
โรซี่...
ราตรีสวัสดิ์จ้ะหนุ่มๆ
เราจะกลับสู่วิถีชีวิตเดิมๆได้อย่างไร
จะอยู่ต่อไปอย่างไร
เมื่อในใจได้ตระหนักแล้วว่า
ไม่มีทางถอยกลับ
มีบางอย่างที่กาลเวลาไม่อาจเยียวยา
บาดแผลเจ็บลึก
ที่ไม่มีวันจางหาย
"คืนถิ่น นิทานฮอบบิท โดยบิลโบ แบคกินส์"
โฟรโด
เป็นอะไรไป
สี่ปีแล้วนับจากวันนั้นที่เวเธอร์ท็อป
มันยังเจ็บอยู่
"คืนถิ่น" นิทานฮอบบิท โดย บิลโบ แบคกินส์
กับ "อภินิหารแหวนครองพิภพ โฟรโด แบคกินส์"
ท่านเขียนจนจบ
ก็ไม่เชิง
มันยังมีที่ว่างให้เติมอีก
บิลโบบอกข้าว่า เรื่องชั้นดีไม่มีวันจบ
เพราะจะมีคนรับบทต่อไปเรื่อยๆ
บทบาทของเขาในเรื่องนี้จบลงแล้ว
บิลโบจะไม่เดินทางอีก
ยกเว้นอีกครั้งเดียว
ไหนบอกอีกทีซิ เราจะไปไหนกัน?
ไปที่ท่าเรือ บิลโบ
พวกเอลฟ์ให้เกียรติท่านเป็นพิเศษ
เชิญลงเรือลำสุดท้ายจากมัชฌิมภูมิ
โฟรโด
ขอดูแหวนวงเก่าของข้าอีกทีได้มั้ย
ที่ข้าเคยให้เจ้าน่ะ
ข้าเสียใจ ท่านลุง
ข้าทำหายไปแล้ว
โอ...
แย่จัง
ข้าอยากลูบคลำมันอีกสักครั้ง
เกิดมาข้าไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้เลย
อานุภาพแหวนทั้งสามสลายลงไปแล้ว
ถึงเวลาที่...
มนุษยชาติจะคืนสู่ความสงบสุข
ทะเลร่ำร้องให้เรากลับบ้าน
ข้าคิดว่า...
ข้าพร้อมสำหรับการผจญภัยยกใหม่
ลาก่อน...
ฮอบบิทผู้กล้าของข้า
ภารกิจข้าสิ้นสุดแล้ว
ณ บัดนี้ ที่ชายัฝ่ง
คณะเราจะแยกย้ายกัน
ข้าจะไม่พูดว่า อย่าร้องไห้
น้ำตาไม่ใช่สิ่งเลวร้ายไปเสียทั้งหมด
ถึงเวลาแล้ว โฟรโด
เขาพูดถึงอะไร
เราออกจากบ้านไปปกป้องไชร์
แล้วไชร์ก็ปลอดภัยแล้ว
แต่ไม่ใช่สำหรับข้า
ท่านอย่าคิดเช่นนั้น
อย่าไปเลยท่าน
หน้าสุดท้ายเป็นของเจ้า แซม
แซมที่รัก...
ความภักดีมิอาจแบ่งเป็นสองทาง
ต่อไปนี้ชีวิตของเจ้าจะสมบูรณ์
ยังมีอะไรสนุกๆอีกมากมายรอเจ้าอยู่
เพราะบทของเจ้าในเรื่องนี้ยังมีต่อ
ไง...
ข้ากลับมาแล้ว
[T h a i ]